Zaproszenia na ślub – jak pisać?

Przede wszystkim, trzeba zrobić dwie listy gości. Jedna z nazwiskami gości ze strony pana młodego, druga jego przyszłej żony. I zastanowić się, na ile osób nas stać. Czy możemy pozwolić sobie na zaproszenie wszystkich „jak leci”? A może kogoś trzeba, niestety, odrzucić? Jeśli nie jesteśmy w stanie zaprosić całej rodziny, trzeba sensownie przeprowadzić selekcję. Wujek, którego nie widziałyśmy 20 lat i, który na pewno nie pamięta naszego imienia nie musi być na naszym weselu. Wystarczy, ze otrzyma zawiadomienie. Znajomi rodziców? Jeśli nie są naszymi przyjaciółmi i to nie rodzice finansują wesele, również mogą otrzymać tylko informację o zaślubinach. Odrzućmy tych, z którymi nie mamy kontaktu i z którymi mieć go nie chcemy. Tu nie czas na hipokryzję. Czasy „bo tak wypada” dawno minęły, nie musimy bawić się w tego typu konwenanse. Chodzi o dobrą zabawę, ale także, nie ukrywajmy – o koszty.

Zaproszenia muszą być dostarczone najpóźniej 3 miesiące przed ślubem. Dlatego wyboru wzoru i treści zawiadomień i zaproszeń powinien być dokonany jeszcze wcześniej. Pamiętajmy o osobach towarzyszących! Nie wypada dorosłych kuzynów zapraszać samych, chyba, że wiemy iż wolą przyjść w pojedynkę. Młodszych, czyli takich, którzy nie ukończyli 18-tego roku życia można wpisać na jednym zaproszeniu razem z ich rodzicami. Warto zastanowić się również, co z dziećmi. Czy chcemy aby uczestniczyły w zabawie? Jeśli nie, musimy liczyć się z faktem iż część rodziny posiadającej potomstwo może się albo obrazić i nie przyjść wcale albo zwyczajnie nie mieć co z maluchami zrobić i również ominie ich zabawa. Jednak taka decyzja należy tylko do pary młodej i nikt nie powinien z nią dyskutować.

Treść zaproszenia powinna być zwięzła, jasno określająca, gdzie, kiedy i o której godzinie odbędzie się ceremonia zaślubin oraz przyjęcie weselne. Można dodać informację o noclegu, jeśli taki przewidujemy. Warto prosić o potwierdzenie przybycia i podać numer telefonu kontaktowego. Jeśli mamy listę prezentów, dobrze jest o tym poinformować i napisać, gdzie ona się znajduje. Gdy para młodych nie chce kwiatów, ale zamiast nich np. zbierać zabawki dla dzieci z domu dziecka również trzeba o tym poinformować. Niektórzy na zaproszeniach zamieszczają wiersze czy motto. Co kto lubi!

Najbliższym wypada jest dać zaproszenia osobiście, jeśli jest to możliwe. Dalszej rodzinie i przyjaciołom można je wysłać, ale nie róbmy tego za pomocą e-maila czy smsa! Tak po prostu nie wypada i świadczyć będzie o naszym braku szacunku dla zapraszanych gości. Koperty muszą być zaadresowane do obydwojga małżonków, muszą widnieć na nich imiona i nazwiska wszystkich osób, do których wysyłamy zaproszenie, a nie tylko do „głowy rodziny”.  Podobnie z zawiadomieniami!

Pamiętajmy by zaproszenia były eleganckie, przejrzyste i ładne. Niech ich otwieranie będzie dla naszych gości przyjemnością, która przecież przełoży się na ich nastrój w czasie tego wyjątkowego święta!