Pijemy wino - krótki przewodnik użytkownika

Wina -  białe, czerwone, czy różowe lubi prawie każda kobieta, wino wszak  jest napojem uważanym za wyjątkowo eleganck, podaje się go głównie przy wyjątkowych okazjach, chociaż nie tylko.  Jednak niestety nie wszyscy wiedzą, jak powinno się je podawać, mało kto posiada wiedzę, która pomoże wybrać odpowiednie wino do danego rodzaju jedzenia. A przecież wino jest wyjątkowym napojem alkoholowym, a jego picie wiąże się też z pewnymi rytuałami. Nasz krótki przewodnik pomoże Ci poznać zasady podawania i picia wina. Naprawdę warto go przeczytać!

Znajomość zasad picia wina, które wzmaga apetyt i ułatwia trawienie, oraz umiejętność stosowania właściwego wina do odpowiedniej potrawy, jest niezbędnym warunkiem do osiągnięcia właściwych efektów smakowych uprzyjemniających spożywanie posiłków. Najlepsze, ale źle dobrane wino zepsuje cały efekt. Napój powinien tworzyć z posiłkiem harmonię zapachów i smaków, tak aby ich spożywanie dało jak największe zadowolenie.


W krajach o wielowiekowej tradycji spożywania wina gronowego sposób jego podawania i picia jest szczegółowo ustalony i w praktyce ściśle przestrzegany. Różnorodność rodzajów win umożliwia dobór odpowiedniego gatunku do każdej potrawy. Wina nalewa się od 2/3 do ¾ wysokości kieliszka, a wina musujące tylko do połowy kieliszka, gdyż drugą połowę zajmuje piana. Rozlanie wina poza kieliszek przy nalewaniu, przelanie czy pokapanie winem obrusa
z obciekającej butelki lub kieliszka, dyskwalifikuje nalewającego i jest dowodem braku umiejętności z jego strony.


Przed posiłkiem pije się aperitif tj. niskoprocentowy napój alkoholowy pobudzający apetyt. Np. wina ziołowe – wytrawny wermut, a także wina południowe, mocne, półwytrawne jak White Porto, Madeira-Sercial, Sherry oraz specjalnie przygotowane aperitify na bazie wina
np. Amarella, Byrrh, Chamberry Dubbonet, Lillet, Rosso Antico, St. Raphael. Aperitify podaje się w kieliszku, a jeśli mają być rozcieńczone wodą sodową to w szklance, z kostką lodu i często z plasterkiem cytryny.


Do zimnych zakąsek ( kawioru, sardynek, ostryg, raków, ryb, drobiu, cielęciny, jaj, serów, szparagów ) podaje się schłodzone białe wina wytrawne np. bułgarskie Dimiat, francuskie bordoskie Graves lub burgundzkie Chablis, bałkańskie Żilawka, Traminec, niemieckie Mozelskie.


Do ryb, białego mięsa i drobiu ( ryb w białym sosie, cielęciny, kurczaka, indyka, pasztetu, ozorków, wątróbek, móżdżków, szparagów, makaronów, groszku zielonego, fasolki ) podaje się wino białe słodkie, w temperaturze 8-10st.C. np. francuskie bordoskie Sauternes, niemieckie reńskie, rumuńskie Axente Sever, węgierskie Tokaji Szamorodnij Szaraz, Furmint.


Do wina białego wytrawnego używamy kieliszków na wysokiej nóżce o różnych kształtach kielicha, od smukłych do pękatych. Do win reńskich służą kielichy za szkła rżniętego kolorowego, do alzackich i mozelskich z cienkiego przezroczystego.


Do pieczystego i dziczyzny ( drobiu pieczonego, gęsi i kaczki, mięs pieczonych ciemnych, szynki, polędwicy, salami, cynadrów i wątróbek ) podaje się wina czerwone wytrawne i półwytrawne, w temperaturze 14-18 st. Do tej grupy win należy np. bułgarskie Gamza, bałkańskie Cabernet, francuskie bordoskie Medoc lub burgundzkie Chambertin, węgierskie Egri Bikaver, Szekszardi.


Do serów twardych podaje się wina czerwone, najlepiej wytrawne burgundzkie lub czerwone półsłodkie, aromatyczne Porto. Wyjątkowo Niemcy i Austriacy do serów piją wina białe lub piwo.


Do wina czerwonego stosuje się kieliszki bardziej pękate, niż do białego, lepiej utrzymujące bukiet, o nóżce krótkiej lub średniej długości. Do wina czerwonego deserowego mogą być kieliszki ozdobne, dekorowane.
Do sherry i porto stosuje się kieliszki o wysokiej, smukłej czarce i pojemności 75ml.


Do deserów, ciast, ciasteczek, biszkoptów, herbatników, tortów, owoców, orzechów
i do czarnj kawy podaje się wina deserowe półsłodkie, słodkie i likierowe np. Haut Sauternes, Tokay Aszu, Porto czerwone, Madeira Boat, Malwazja, a także miody pitne np. Trójniak.


Wina te podaje się w temperaturze pokojowej.
Jedynym winem uniwersalnym, które można pić o każdej porze dnia i nocy i do każdego posiłku, jest szampan. Należy jednak pamiętać, że tylko szampan wytrawny i półwytrawny pasuje do każdeo dnia od początku do końca przyjęcia, natomiast półsłodki i słodki podaje się podobnie jak wina deserowe do: melb, lodów, sałatek owocowych, owoców, deserów, wreszcie orzeszków czy migdałów palonych w soli.


Szampan powinien być oziębiony do temp. 6-8 st., najlepiej w wiaderku z lodem, przez co najmniej godzinę przed podaniem. Jeśli chcemy przyspieszyć ochłodzenie szampana, wstawiamy butelkę do wiaderka z drobno potłuczonym lodem, posypujemy lód 2-3 garściami soli i kręcimy butelką, najlepiej powoli, a następnie coraz szybciej. Po 10minutach szampan jest gotów do podania.Szampana odkorkowujemy, trzymając butelkę przez płócienną serwetkę, pochyloną ukośnie, aby nie spryskać konsumenta lub siebie. Nalewamy powoli, ostrożnie, do połowy kieliszka, resztę dopełnia piana. Wskutek zbyt szybkiego nalewania, szampan może „wybiec”
z kieliszka zalewając stół. Dotyczy to również innych win musujących.


Do szampana i innych win musujących stosuje się wysokie, wąskie kieliszki
o pojemności 150ml. Do picia szampana coraz rzadziej używa się szklaneczek-szampanek
i kielichów o szerokie, płytkiej czarce na wysokiej nóżce, gdyż jak wykazuje praktyka, z naczyń tych zbyt szybko ulatnia się dwutlenek węgla i dlatego obecnie uznaje się za najlepsze wysokie, smukłe kieliszki, delikatnie rozszerzające się ku górze, zwane także kłosami.


Co do temperatury picia win obowiązuje ogólna zasada: wina białe pijemy schłodzone,
a wina czerwone o temperaturze pokojowej. W celu ewentualnego podniesienia temperatury win czerwonych stosuje się tzw. Kompresy tj. okręca się butelkę ściereczką zmoczoną w ciepłej wodzie.


Częstując gości winem, gospodarz powinien po otworzeniu butelki najpierw nalać sobie niewielką ilość wina i spróbować, czy jest ono bez zarzutu, czy nie ma zapachy korku, czy nie skwaśniało lub czy nie stęchło. W restauracji ( tej dobrej ) kelner powinien podać wino do spróbowania osobie zamawiającej i zapytać, czy odpowiada ono zamówieniu. Dopiero po tym może rozpocząć nalewanie wina, przestrzegając kolejności według płci, wieku i stanowiska. Nalewając do kieliszków ustawionych z prawej strony powyżej talerza, trzyma butelkę tak,
aby była widoczna etykieta.


Białe wina nalewa się trzymając butelkę wyjętą z wiaderka przez złożoną serwetkę. Zapobiega to ociekaniu wody z mokrej butelki.


Na szyjce butelki z czerwonym winem wiążemy „krawatkę”, z płóciennej serwetki, wtedy ściekające przy nalewaniu krople wsiąkną w nią i nie pokapią na obrus. Stare wino czerwone powinno się podawać w specjalnych koszyczkach, w pozycji półleżącej. Butelki z winem czerwonym otwiera się na ½ godziny przed podaniem na stół dla „złapania oddechu” czyli odparowania zbędnych, pozostałych w winie, a psujących aromat substancji. Ponieważ w winach czerwonych występuje na dnie naturalny osad, należy otwierać je bardzo ostrożnie, gdyż poruszony osad z dna butelki psuje klarowność i smak wina.


Nie należy podawać żadnych win do potraw i sałatek z octem spirytusowym oraz do legumin czekoladowych.

Te przepisy warto znać :

Wino grzane
http://www.puellanova.pl/index.php?showart=107

Wino grzane z miodem
http://www.puellanova.pl/index.php?showart=109

Polewka winna
http://www.puellanova.pl/index.php?showart=108

Na podstawie książki

Marek i Stanisław Pempel „Napoje na różne okazje”

Wydawnictwo Spółdzielcze, Warszawa 1990