Cierpienie zwierząt się nie liczy?

Góral, który tłukł umierającego konia batem, uważa, że media się nad nim znęcają, bo przecież on niczego złego nie zrobił. W końcu dawał mu jeść i pić, a że bił? Ale o co chodzi! Wszyscy biją. Ciekawe też, jak czują się wszyscy gapie, którzy z zainteresowaniem przyglądali się temu morderstwu i nie zrobili absolutnie nic by pomóc cierpiącemu zwierzęciu. Ten okrutny teatr wielu oglądało z zapartym tchem. Kto wygra? Tylko, że koń musiał przegrać. Nie miał szans w tej nierównej walce. Szkoda, że uczestnicy tego przedstawienia nie czują jego tragizmu i okrucieństwa.

 Wokół sprawy narosło wiele kontrowersji. „Czy koń padł ze zmęczenia czy z choroby? A może był już stary?” Zastanawiają się tzw. Znawcy. A przecież jasne jest, że człowiek na filmie, który widziała prawie cała Polska, znęcał się bez litości nad umierającym koniem. Że zwierzę cierpiało okrutnie wożąc leniwych turystów w tą i powrotem w potwornym upale. Dlaczego ci ludzie wykorzystujący zwierzęta tak haniebnie nie są objęci ostracyzmem tylko próbuje się ich bronić?

Być może dlatego, że wciąż w wielu rejonach Polski zwierzę to „tylko zwierzę”. Nie odczuwający ból i cierpienie byt, tylko jakaś maszyna, która ma nam służyć. A jak nie jest posłuszne, dostanie baty. Najwyżej nie przeżyje, co tam. Kupi się drugiego. Dzieci na oczach szczęśliwych rodziców ciągną za ogony psy, wyrywają łapki żukom i depczą żaby. Dlaczego nie jesteśmy wrażliwi na krzywdę zwierząt, dlaczego nie potrafimy szanować naszych „czworonożnych braci”?

Wszystko to brzmi bardzo górnolotnie i jest też mało optymistycznie. Bo sprawa jest poważna i chociaż jest światełko nadziei w mediach i wielu głosach potępienia, to okrutne wydarzenie w Zakopanem wciąż dla wielu jest „niczym takim”. Ciągle podpalanie kotom ogonów, bicie psów, znęcanie się nad końmi jest w Polsce przestępstwem drugorzędnym. Nie karze się złoczyńców, często są wręcz uznawani w swoim towarzystwie za bohaterów, którzy nie boją się „groźnych zwierząt”.

W kraju, w którym koń jest symbolem wsi, pies przyjacielem, a kot pupilem wciąż męczy się zwierzęta. Jedne hołubione, zadbane i ukochane, inne giną w męczarniach. Nie może tak być, że w cywilizowanym państwie zwierzęta traktuje się z najwyższą okrutnością i nie jest to uważane za przestępstwo godne wieloletniej kary!

Zmienić to możemy tylko i wyłącznie my sami. Nie godząc się na takie czyny i wychowując nasze dzieci w miłości i szacunku do wszystkich, także do zwierząt. To my decydujemy o tym, jak wygląda nasz kraj i jakie są w nim prawa oraz obowiązku. Nie pozwólmy więc by śmierć tego konia poszła na marne, niech ten zwierzak będzie symbolem walki o prawa zwierząt. Oby jego cierpienie nigdy nie przypadło w udziale innym koniom. I przecież możemy sprawić, że tak będzie.