Joanna Szarras „Garet, fe!” - recenzja książki

 
Sympatyczna bohaterka powieści jest samotną matką, posiada niezwykłe pokłady miłości do zwierząt, co przejawia się w opiece nad szóstką własnych kotów i jeszcze kilku sąsiedzkich. To wcale nie przeszkadza jej przyjąć pod dach szalonego szczeniaka, który skutecznie niweczy wszelkie próby wychowania go, zamieniając radośnie swoje otoczenie w ruinę.

Prześmieszna opowieść w postaci dziennika opisującego próby wychowania szczeniaka. Zalewając się łzami śmiechu śledzimy akcję, podziwiając zaradność pieska, który w krótkim czasie staje się przywódcą stada bezradnej rodzinki. Pasje czytelnicze zwierzaka mieszają się z kolekcjonerskimi, na co rodzina przyzwala rozumiejąc jego zainteresowania.

Dowiadujemy się, jak z pewnością nie należy traktować zwierząt, aby nie weszły nam na głowy, jak to uczynił tytułowy Garet.

 Duża doza humoru pozwala nam odprężyć się podczas czytania i wprowadzić w dobry nastrój. Obyśmy tylko potrafili wyciągnąć właściwe wnioski i stawiać w wychowaniu pupila pewne granice, co pozwala uwielbiać go i zachować odrobinę ładu w domu. Polecam!