Jadę sobie, Azja. Przewodnik dla podróżujących kobiet

Niesamowita książka Marzeny Filipczak to opowieść o jej wielkiej podróży po Azji. Wielkiej pod każdym względem! To długa wycieczka samotnej kobiety po ogromnej, nieznanej nam, Europejczykom, przestrzeni. Na własną rękę, lokalnymi, rozwalającymi się autobusami, bez przewodników i  z góry ustalonych tras. Strasznie? Nie, niezwykle i fascynująco oraz bardzo pociągająco.

 Nie ma tam opisów luksusowych hoteli i miejsc, które warto zwiedzić z okien autobusu by potem poleżeć nad ekskluzywnym hotelem. To przewodnik po miejscach, w które turyści, a już szczególnie samotnie podróżujące kobiety prawie nie zaglądają. Znajdziemy więc opisy obrzydliwych toalet, do jakich większość z nas brzydziłaby się wejść, pokoi pełnych karaluchów, ale i fascynujących obrazów, które są nam całkowicie obce.

Niezwykła książka, którą czyta się jak powieść, a jest to przecież nic innego jak pamiętnik z podróży. Marzena Filipczak ukazuje nam świat, jakiego nie znamy. Przekonuje, że warto go odwiedzić, zobaczyć niezwykłe miejsca, poznać smak potraw, o jakich nam się nawet nie śniło i zobaczyć na własne oczy, jak żyją ludzie Azji. Można to zrobić tanio i w miarę bezpiecznie. Nawet będąc samotną kobietą. Tak przynajmniej uważa Filipczak, jednak jej przygody nie zawsze potwierdzają ten pogląd.
Książkę czyta się łatwo, przyjemnie. Styl, jaki w innej książce byłby rażący, tu jest nie tylko akceptowalny, ale i konieczny. Jest to przecież pamiętnik. Ma być szczery, przekonujący i osobisty. Takie też właśnie jest.

Bez względu na to, czy fascynujemy się Azją, czy jest to dla nas całkowicie obca przestrzeń, czy chcemy tam pojechać, czy w ogóle nas tam nie ciągnie, warto zobaczyć, jak wyglądała wielka podróż Filipczak. Być może ktoś przekona się, że warto czasem porzucić bezpieczny dom, zapomnieć o strachu i po prostu ruszyć w drogę?