Mówić dziecku, że Mikołaja nie ma? Czy i jak powiedzieć, że on nie istnieje?

Wiara w św. Mikołaja to jeden z najpiękniejszych elementów dzieciństwa. Wyczekiwanie na pierwszą gwiazdkę, a potem wypatrywanie jego sań i wsłuchiwanie się w dźwięki miasta by wśród nich wyłowić dźwięczące dzwoneczki. To niezapomniane wspomnienia, których nie chcemy przecież pozbawić naszych dzieci. Piękne, magiczne chwile, kiedy świat staje się zupełnie inny. Magiczny i piękny. Wszystko może się wydarzyć, wystarczy tylko mocno chcieć…



Jednak pewnego dnia dziecko zrozumie, że to tylko jego wyobraźnia, a nie prawdziwy Mikołaj. Że nie ma świętego obserwującego go przez okno , sprawdzającego, czy dzieci są grzeczne. Lepiej, żeby dowiedziało się prawdy od rodziców, a nie kolegów czy obcych ludzi. Tak mu będzie łatwiej i w ten sposób przekażemy swoją wizję św. Mikołaja, którą chcielibyśmy przekazać dziecku.

Można przecież opowiedzieć legendę o Mikołaju, biskupie, można wytłumaczyć, że prawdziwy Mikołaj to idea, która istnieje w wyobraźni wszystkich dzieci i dorosłych. Że chociaż prezenty kupują realni ludzie, to jednak wtedy w każdym z nich jest cząstka tego magicznego, prawdziwego i dobrego św. Mikołaja.

Kiedy porozmawiać z dzieckiem? To, oczywiście, zależy głównie od niego samego.  Kiedy będzie na tyle dojrzałe, rozumne, kiedy samo zacznie zauważać, że prezenty naprawdę kryją się w szafkach rodziców, a nie w worze Mikołaja. W dzisiejszych czasach, kiedy na ulicach aż roi się od różnych Mikołajów – przedstawicieli firm, w reklamach wciąż widzimy roześmianą postać tego uroczego staruszka, trudno długo wmawiać dziecku, że ten jeden, prawdziwy, przyjedzie do niego na Wigilię, a wcześniej podrzuci podarki do buta czy pod poduszkę. Trzeba jednak znaleźć odpowiedni moment na powiedzenie prawdy w takiej formie, jakiej będziemy chcieli. Psycholodzy mówią najczęściej o wieku 6-7 lat, wielu jednak twierdzi, ze to jednak za wcześnie. Warto przecież podtrzymywać tę magiczną wiarę, która sprawia, że dzieciństwo jest jeszcze piękniejsze…