Mleczko ptasie w Mombasie – czyli ciekawe ogłoszenia w necie

 Hydraulik czy glazurnik nie podejmowali się zazwyczaj roboty bez zapłaty w półlitrówkach. Wódkę sprzedawano wtedy na kartki i co charakterystyczne – kupowali ją nawet ci, którzy nie pili. Znajoma mojej mamy chomikowała w kredensie ze dwadzieścia butelek Żytniej, trzymanej właśnie w celach płatniczych. Dzięki swoim zapasom zawsze miała zreperowany kran, wymieniony zamek u drzwi, pomalowane ściany, itd., itp.
Czasy się zmieniły i dzisiaj rządzi okrutny pieniądz. To stwierdzenie wydaje się prawdzie, ale jak się okazuje - nie do końca.

Na jednym z popularnych portali ogłoszeniowych, w dziale „wymiana” najczęstszym środkiem płatniczym jest... ptasie mleczko. Ogłoszeniodawcy za paczkę mleczka Wedla oddadzą m.in. spodnie ciążowe w dobrym stanie, dwie kurtki damskie (ale to już na tańsze mleczka z Biedronki), a nawet „zestaw seksi obcisłych ciuszkow, rozmiar S” – tutaj zachodzi uzasadnione podejrzenie, że właścicielka nadużywając cukierków, przytyła, ale machnęła na to ręką i woli kolejne słodycze od seksownych ubrań.
Jeżeli ptasie mleczko potraktujemy jako stabilną walutę euro, to drugie w kolejności (złotówka?, frank szwajcarski?) są czekolady i żelki. Można na nie wymienić nawet łóżeczko dziecięce (ale bez śrub, bo się zgubiły podczas przeprowadzki – wezmę chętnie, ale część żelkowych miśków będzie miała poodgryzane łebki). Za kilka czekolad dostanie się też dwa fotele materiałowe duże (zdjęcia na maila).


Z kolei za karton mleka dla dziecka można otrzymać ekspres do kawy lub wróżbę z tarota – to drugie wydaje się szczególnie atrakcyjne w naszych niepewnych czasach. Buty dziecięce idą za paczkę Rafaello, zaś komplet kieliszków za puszkę Neski.
Myliłby się jednak ten, kto dojdzie do wniosku, że ogłoszeniodawca dba wyłącznie o swoje potrzeby – „cudny płaszczyk” jest do zdobycia za jedzenie dla kotów (ale tylko sucha karma lub mięsne kawałki w galaretce, bo musu nie tkną).

Szereg rzeczy jest też oddawanych za skromne i tajemnicze „coś” lub jeszcze lepiej „coś ciekawego”. Pytanie brzmi jednak, co jest ciekawe dla ogłoszeniodawcy? Dres z kreszu? Wino „Leśny dzban” w worku foliowym? Pierścionek z brylantem?

Wyobraźmy sobie taki dialog: „Coś ciekawego, proszę”. „Może być Biblia Gutenberga?”. „Nie, książek nie potrzebuję”. „To może jajo Fabergé?”. „Nie, jajek nie lubię, za dużo cholesterolu”.

Biorąc pod uwagę moją profesję (początkująca autorka książek dla kobiet), najbardziej zainteresowało mnie ogłoszenie „Wymienię się książkami o tematyce romansu”. Niestety duch w narodzie upada, bo w ciągu miesiąca ogłoszenie to odwiedziło tylko 45 osób (znacznie młodsze „seksi ciuszki” ponad 400).

Niestety, właściciel kredensu z okresu międzywojennego, który pragnę mieć, chce w zamian gotówki. Okropne! A chętnie oddam mu zalegające w domu kinder niespodzianki, szampony do suchych włosów i pieluchy 4+, mogłabym nawet zaoferować „książki o tematyce romansu”, w tym swoją...
Jak myślicie? Da się przekonać?


Agnieszka Krawczyk, autorka powieści „Napisz na priv”