Camilla Morton, Dziewczyna na każdy dzień - recenzja

Jako, że jest to książka trochę „o wszystkim”, nie może być w związku z tym o czymkolwiek konkretnym. Jest więc przede wszystkim zabawnym zbiorem różnorodnych porad, z których większości raczej nie należy traktować nazbyt poważnie. Można ją natomiast potraktować jako zestaw ciekawych inspiracji, które od czasu do czasu są potrzebne w życiu każdej kobiety, a raczej młodej dziewczyny, która chętnie przyjmie tego typu pomoc.


To także zbiór mniej i bardziej ważnych świąt, z których jednym z najprzyjemniejszych jest chyba „dzień całuny”. Dzięki książce dowiemy się również, kiedy urodzili się słynni aktorzy i przedstawiciele świata sztuki, a także przypomnimy sobie daty niektórych ważnych wydarzeń. Pełna interesujących cytatów i anegdotek mogących okazać się przydatnymi. Warto jednak pamiętać, ze nie jest pisana dla Polek w związku z tym nie wszystkie rady mogą się w naszym kraju okazać sensowne.


Książka, którą warto mieć, nie traktując jej jednocześnie nazbyt poważnie. Zabawna i sympatycznie napisana, pełna prostych w przekazie porad, przeznaczona przede wszystkim dla młodych kobiet i nastolatek.





„Dziewczyna na każdy dzień” to kompendium wiedzy o świecie w postaci praktycznych i dowcipnych kartek z kalendarza. Każda data staje się pretekstem dla użytecznych wskazówek dotyczących zachowania, mody, literatury, muzyki, a nawet astrologii, czyli wszystkiego tego, co każda dziewczyna i młoda kobieta wiedzieć powinna. Jak stosować dietę i oczyścić organizm, jak uprawiać pantomimę, jak trafić na czerwony dywan, jak samotnie spędzić Walentynki, jak tańczyć, jak upolować absolwenta, jak przyznać się do porażki, jak przewracać naleśnika w powietrzu, jak być bogatym, jak wydać bal maskowy, jak dziękować, jak nosić się na czerwono, jak wywrzeć wrażenie, z kim się tylko przyjaźnić, a za kogo wyjść za mąż…  I po raz kolejny – wszystko o chodzeniu w czółenkach, sandałach, wysokich butach, kaloszach, obuwiu sportowym, baletkach i szpilkach.

„Na deptaku: szpilki

Gdy myślisz o wysokich obcasach, na myśl przychodzą ci przede wszystkim szpilki – najbardziej seksowne obuwie świata. Na scenę weszły w 1952 roku, a chociaż do miana wynalazcy wąziutkiego dziesięciocentymetrowego obcasa aspiruje kilka osób, to chwała należy się prawdopodobnie dwóm wybitnym projektantom, Salvatore Ferragamo i Rogerowi Vivierowi. Szpilki są darzone uwielbieniem przez szewców, którzy dzięki nim mają zapewniony stały dopływ zleceń, znienawidzone przez projektantów wnętrz, jako że rysują parkiety i niszczą dywany, lekarze zaś drą sobie z ich powodu włosy z głowy i ostrzegają pacjentki przed skręceniami i złamaniami nogi w kostce. Madonna  twierdzi jednak, że szpilki Manola Blahnika, współczesnego mistrza wysokiego i wąziutkiego obcasa, „trwają dłużej niż seks”, czy można więc obstawać przy tezie, że to diamenty są najlepszym przyjacielem dziewczyny?”
(Camilla Morton, Dziewczyna na każdy dzień)